"de Eenhoorn"
.
Dapper en strijdlustig
SD-kaart
Een Secure Digital card (SD-kaart) is een geheugenkaart die is opgebouwd met flashgeheugen. Ze kan gebruikt worden in draagbare elektronica als digitale camera's, draagbare computers en pda's. Ze is gebaseerd op het oudere type Multi Media Card (MMC) maar is dikker en heeft een hogere schrijf- en leessnelheid.
De oude MMC-kaarten passen en werken vaak ook in een SD-gleuf, maar niet omgekeerd.
Een SD-kaart meet 32 mm x 24 mm x 2.1 mm. Er zijn kaarten beschikbaar met een hogere schrijfsnelheid, voor gebruik met digitale camera's die snel verschillende foto's na elkaar kunnen maken.
De SD-kaart is momenteel de meest gebruikte geheugenkaart in digitale camera's, mobiele telefoons, navigatie-apparaten, mp3-spelers en andere draagbare media. Alhoewel enkele fabrikanten – zoals Fujifilm, Olympus (xD) en vooral Sony (Memory Stick) – vooralsnog vasthouden aan hun eigen formaten, lijkt SD de strijd onder de geheugenkaarten qua populariteit (en prijs) te hebben gewonnen.
De prijs daalt snel. In juli 2006 kostte een SD-kaart van 1 GB rond de € 30,-. Drie maanden eerder was dat nog € 80,- begin 2010 was de prijs ongeveer € 4,-/GB.
Fysiek kleinere uitvoeringen van de SD kaart zijn de miniSD met 20 x 21,5 x 1,4 mm en de microSD-kaart, net na de introductie ook wel TransFlash genoemd. MicroSD is 15 x 11 x 1 mm groot. Beide worden gebruikt in apparaten waar de afmetingen van een gewone SD-kaart een probleem vormen, zoals mobiele telefoons. Met een adapter zijn deze kleinere kaarten ook te plaatsen in een gewone SD-sleuf.
Capaciteit
Er waren SD-kaarten verkrijgbaar met capaciteiten van 128, 256, 512 MB (MiB) en 1 en 2 GB. Medio 2011 zijn alleen de 2GB-versies nog gangbaar.
SD High Capacity en SDXC
SD kaarten van 4 GB tot 32 GB worden SDHC (SD High Capacity) genoemd. Deze hebben als voordeel de grotere capaciteit maar zijn alleen bruikbaar in de nieuwste generatie apparaten. In oudere apparaten met alleen het SD-logo zijn SDHC-kaarten niet te gebruiken. Als de SD-kaart een SDHC-kaart is dan staat dit met de letters 'HC' erop vermeld.
SD-kaarten van 64 GB tot 2 TB worden SDXC (Secure Digital Extended Capacity) genoemd. Ook deze zijn alleen te gebruiken in apparaten waarop dit expliciet vermeld staat.
SDHC UHS-I Ultra high-speed
SDHC UHS-I (Class 1)-geheugenkaarten zijn sinds december 2010 verkrijgbaar. Bij gebruik van een UHS-I-apparaat kan dit type kaart tot 95 MB/s lezen en tot 80 MB/s schrijven. Uitvoeringen met lagere snelheden (45 MB/s) zijn ook verkrijgbaar. UHS-I-geheugenkaarten zijn compatibel met Class 4-, 6- en 10-apparaten.
Secure
De benaming "secure" heeft te maken met kopieerbeveiliging: gegevens kunnen op een SD-kaart zodanig worden opgeslagen dat ze niet met een computer of ander apparaat gekopieerd kunnen worden. De muziekindustrie zou bijvoorbeeld muziek op SD-kaarten kunnen verkopen, zodanig dat de consument de muziek wel kan afspelen, maar niet digitaal kan kopiëren. In de praktijk worden SD-kaarten vrijwel niet gebruikt voor het verkopen van muziek.
SDIO
SDIO (Secure Digital In/Out) is een standaard om apparaten via een SD-kaartslot aan te sluiten, vergelijkbaar met dezelfde mogelijkheid van CompactFlash. Onder andere digitale camera's (zie foto hieronder), wifi-adapters en barcode-scanners met SDIO-interface zijn beschikbaar.
Snelheden
Er zijn verschillende snelheidsniveaus beschikbaar. Deze snelheden worden op dezelfde manier genoteerd als cd-romsnelheden, waarbij 1× gelijk staat aan 150 kB/s. Standaard SD-kaarten gaan tot 6× (900 kB/s). Daarnaast bestaan er SD-kaarten met een hoger beschikbare data overdracht, zoals 66× (bijna 9,7 MB/s) of zelfs -de high-endkaarten- 200× (bijna 30 MB/s). Let erop dat er een verschil in lees- en schrijfsnelheid zit, waarbij de maximale schrijfsnelheid altijd wat lager zal zijn dan de maximale leessnelheid. Sommige camera's - met name bij burstshots of (Full-)HD videocamera's - hebben hogesnelheidskaarten nodig om dit soepel te laten verlopen. De SD-kaartspecificatie 1.01 gaat tot maximaal 66×. Snelheden van 200× of hoger behoren bij de 2.0-specificatie. Hieronder volgt een lijstje met dataoverdrachtsnelheden.
Ratio |
Snelheid (MB/s) |
6x |
0.9 |
32x |
4.8 |
40x |
6.0 |
66x |
10.0 |
100x |
15.0 |
133x |
20.0 |
150x |
22.5 |
200x |
30.0 |
266x |
40.0 |
300x |
45.0 |
Classes
Het classificatie systeem bestaat uit een getal, geschreven in een letter C. Er bestaan momenteel 4 classes, namelijk Class 2, Class 4, Class 6 en Class 10. Deze classes staan voor de minimale gegarandeerde dataoverdrachtssnelheid die een kaart kan halen. Dit betekent dat wanneer er tegelijkertijd lees- en schrijfbewerkingen worden uitgevoerd op de geheugenkaart, de fabrikant toch de garantie geeft dat deze minimale snelheid gehandhaafd blijft. Een Class 2-geheugenkaart kan gegarandeerd een snelheid aan van 2 megabyte per seconde, terwijl een Class 4-geheugenkaart garantie geeft voor een overdracht van minimaal 4 megabyte per seconde. Class 10 geeft de beste prestaties, namelijk een minimale overdrachtssnelheid van 10 megabyte per seconde.
Dit zorgt voor verwarring, want kopers van geheugenkaartjes lezen alleen de specificaties voor de maximale snelheid van een geheugenkaart (80x, 120x of 300x… UDMA… Ultra II, Extreme IV of zelfs 45 MB/s), en slechts zelden de specificaties van de minimale snelheid.
Class: |
MB (Megabyte) |
Mb (Megabit) |
Class 2 |
2 MB/s |
16 Mb/s |
Class 4 |
4 MB/s |
32 Mb/s |
Class 6 |
6 MB/s |
48 Mb/s |
Class 10 |
10 MB/s |
80 Mb/s |